\chapter{Podsumowanie}

Coraz częściej we współczesnym świecie wykorzystywane jest uczenie maszynowe, coraz częściej także pojawia się także potrzeba odnajdywania takich algorytmów, aby zadania zostały wykonywane z~najlepszymi rezultatami i~w jak najszybszy sposób.

W~tej pracy skupiono się na porównaniu algorytmów strumieniowych i~wsadowych, zbadano także różne tryby działania (metody optymalizacji) dla tych samych algorytmów. Najpierw zostały przedstawione algorytmy, które później uczestniczyły w~testach. Następnie dokonano analizy istniejących już w~literaturze badań porównujących oba tryby. W pracach badawczych często można odnaleźć błędne bądź niewystarczające analizy; często także prace faworyzują jedną ze stron, stawiając tezy, według których jedna ze stron jest zdecydowanie pod pewnym względem lepsza.

Z~tych powodów w~tej pracy dokonano badania porównującego algorytmy wsadowe i~strumieniowe. Jego celem nie było zanegowanie prawdziwości badań przedstawionych wcześniej przez inne zespoły badawcze, a~jedynie ich rozwinięcie.

W~szczególności skupiono tutaj się na porównaniu algorytmów w parach --- algorytmów wsadowych i~jego strumieniowych odpowiedników. Wykazano --- w~odróżnieniu od częstego przekonania w~literaturze naukowej, skupiającego się na pokazaniu przewagi jednego z typów algorytmu --- że przewaga jednego z trybów w~kwestii umiejętności predykcji lub czasu nauki może zależeć w~dużej mierze od użytego zbioru danych. Pomimo tego, że często algorytmy inkrementalne są znacznie szybsze, a wsadowe uczą się delikatnie lepiej; można było zaobserwować, że nie jest to zawsze prawdziwą zasadą. Często sytuacja odwraca się, co pokazuje, że pozostało jeszcze wiele do zbadania i~odnalezienia, od czego dokładnie zależy przewaga algorytmów w~konkretnych sytuacjach.

