114 KiB
Uczenie maszynowe
3. Metody ewaluacji i optymalizacji
3.1. Metodologia testowania
W uczeniu maszynowym bardzo ważna jest ewaluacja budowanego modelu. Dlatego dobrze jest podzielić posiadane dane na odrębne zbiory – osobny zbiór danych do uczenia i osobny do testowania. W niektórych przypadkach potrzeba będzie dodatkowo wyodrębnić tzw. zbiór walidacyjny.
Zbiór uczący a zbiór testowy
- Na zbiorze uczącym (treningowym) uczymy algorytmy, a na zbiorze testowym sprawdzamy ich poprawność.
- Zbiór uczący powinien być kilkukrotnie większy od testowego (np. 4:1, 9:1 itp.).
- Zbiór testowy często jest nieznany.
- Należy unikać mieszania danych testowych i treningowych – nie wolno „zanieczyszczać” danych treningowych danymi testowymi!
Czasami potrzebujemy dobrać parametry modelu, np. $\alpha$ – który zbiór wykorzystać do tego celu?
Zbiór walidacyjny
Do doboru parametrów najlepiej użyć jeszcze innego zbioru – jest to tzw. zbiór walidacyjny
- Zbiór walidacyjny powinien mieć wielkość zbliżoną do wielkości zbioru testowego, czyli np. dane można podzielić na te trzy zbiory w proporcjach 3:1:1, 8:1:1 itp.
Walidacja krzyżowa
Którą część danych wydzielić jako zbiór walidacyjny tak, żeby było „najlepiej”?
- Niech każda partia danych pełni tę rolę naprzemiennie!
Walidacja krzyżowa
- Podziel dane $D = \left\{ (x^{(1)}, y^{(1)}), \ldots, (x^{(m)}, y^{(m)})\right\} $ na $N$ rozłącznych zbiorów $T_1,\ldots,T_N$
- Dla $i=1,\ldots,N$, wykonaj:
- Użyj $T_i$ do walidacji i zbiór $S_i$ do trenowania, gdzie $S_i = D \smallsetminus T_i$.
- Zapisz model $\theta_i$.
- Akumuluj wyniki dla modeli $\theta_i$ dla zbiorów $T_i$.
- Ustalaj parametry uczenia na akumulowanych wynikach.
Walidacja krzyżowa – wskazówki
- Zazwyczaj ustala się $N$ w przedziale od $4$ do $10$, tzw. $N$-krotna walidacja krzyżowa (_$N$-fold cross validation).
- Zbiór $D$ warto zrandomizować przed podziałem.
- W jaki sposób akumulować wyniki dla wszystkich zbiórow $T_i$?
- Po ustaleniu parametrów dla każdego $T_i$, trenujemy model na całych danych treningowych z ustalonymi parametrami.
- Testujemy na zbiorze testowym (jeśli nim dysponujemy).
_Leave-one-out
Jest to szczególny przypadek walidacji krzyżowej, w której $N = m$.
- Jaki jest rozmiar pojedynczego zbioru $T_i$?
- Jakie są zalety i wady tej metody?
- Kiedy może być przydatna?
Zbiór walidujący a algorytmy optymalizacji
- Gdy błąd rośnie na zbiorze uczącym, mamy źle dobrany parametr $\alpha$. Należy go wtedy zmniejszyć.
- Gdy błąd zmniejsza się na zbiorze trenującym, ale rośnie na zbiorze walidującym, mamy do czynienia ze zjawiskiem nadmiernego dopasowania (_overfitting).
- Należy wtedy przerwać optymalizację. Automatyzacja tego procesu to _early stopping.
3.2. Miary jakości
Aby przeprowadzić ewaluację modelu, musimy wybrać miarę (metrykę), jakiej będziemy używać.
Jakiej miary użyc najlepiej?
- To zależy od rodzaju zadania.
- Innych metryk używa się do regresji, a innych do klasyfikacji
Metryki dla zadań regresji
Dla zadań regresji możemy zastosować np.:
- błąd średniokwadratowy (_root-mean-square error, RMSE): $$ \mathrm{RMSE} , = , \sqrt{ \frac{1}{m} \sum_{i=1}^{m} \left( \hat{y}^{(i)} - y^{(i)} \right)^2 } $$
- średni błąd bezwzględny (_mean absolute error, MAE): $$ \mathrm{MAE} , = , \frac{1}{m} \sum_{i=1}^{m} \left| \hat{y}^{(i)} - y^{(i)} \right| $$
W powyższych wzorach $y^{(i)}$ oznacza oczekiwaną wartości zmiennej $y$ w $i$-tym przykładzie, a $\hat{y}^{(i)}$ oznacza wartość zmiennej $y$ w $i$-tym przykładzie wyliczoną (przewidzianą) przez nasz model.
Metryki dla zadań klasyfikacji
Aby przedstawić kilka najpopularniejszych metryk stosowanych dla zadań klasyfikacyjnych, posłużmy się następującym przykładem:
# Przydatne importy
import ipywidgets as widgets
import matplotlib.pyplot as plt
import numpy as np
import pandas
import random
import seaborn
%matplotlib inline
def powerme(x1,x2,n):
"""Funkcja, która generuje n potęg dla zmiennych x1 i x2 oraz ich iloczynów"""
X = []
for m in range(n+1):
for i in range(m+1):
X.append(np.multiply(np.power(x1,i),np.power(x2,(m-i))))
return np.hstack(X)
def plot_data_for_classification(X, Y, xlabel=None, ylabel=None, Y_predicted=[], highlight=None):
"""Wykres danych dla zadania klasyfikacji"""
fig = plt.figure(figsize=(16*.6, 9*.6))
ax = fig.add_subplot(111)
fig.subplots_adjust(left=0.1, right=0.9, bottom=0.1, top=0.9)
X = X.tolist()
Y = Y.tolist()
X1n = [x[1] for x, y in zip(X, Y) if y[0] == 0]
X1p = [x[1] for x, y in zip(X, Y) if y[0] == 1]
X2n = [x[2] for x, y in zip(X, Y) if y[0] == 0]
X2p = [x[2] for x, y in zip(X, Y) if y[0] == 1]
if len(Y_predicted) > 0:
Y_predicted = Y_predicted.tolist()
X1tn = [x[1] for x, y, yp in zip(X, Y, Y_predicted) if y[0] == 0 and yp[0] == 0]
X1fn = [x[1] for x, y, yp in zip(X, Y, Y_predicted) if y[0] == 1 and yp[0] == 0]
X1tp = [x[1] for x, y, yp in zip(X, Y, Y_predicted) if y[0] == 1 and yp[0] == 1]
X1fp = [x[1] for x, y, yp in zip(X, Y, Y_predicted) if y[0] == 0 and yp[0] == 1]
X2tn = [x[2] for x, y, yp in zip(X, Y, Y_predicted) if y[0] == 0 and yp[0] == 0]
X2fn = [x[2] for x, y, yp in zip(X, Y, Y_predicted) if y[0] == 1 and yp[0] == 0]
X2tp = [x[2] for x, y, yp in zip(X, Y, Y_predicted) if y[0] == 1 and yp[0] == 1]
X2fp = [x[2] for x, y, yp in zip(X, Y, Y_predicted) if y[0] == 0 and yp[0] == 1]
if highlight == 'tn':
ax.scatter(X1tn, X2tn, c='r', marker='x', s=100, label='Dane')
ax.scatter(X1fn, X2fn, c='k', marker='o', s=50, label='Dane')
ax.scatter(X1tp, X2tp, c='k', marker='o', s=50, label='Dane')
ax.scatter(X1fp, X2fp, c='k', marker='x', s=50, label='Dane')
elif highlight == 'fn':
ax.scatter(X1tn, X2tn, c='k', marker='x', s=50, label='Dane')
ax.scatter(X1fn, X2fn, c='g', marker='o', s=100, label='Dane')
ax.scatter(X1tp, X2tp, c='k', marker='o', s=50, label='Dane')
ax.scatter(X1fp, X2fp, c='k', marker='x', s=50, label='Dane')
elif highlight == 'tp':
ax.scatter(X1tn, X2tn, c='k', marker='x', s=50, label='Dane')
ax.scatter(X1fn, X2fn, c='k', marker='o', s=50, label='Dane')
ax.scatter(X1tp, X2tp, c='g', marker='o', s=100, label='Dane')
ax.scatter(X1fp, X2fp, c='k', marker='x', s=50, label='Dane')
elif highlight == 'fp':
ax.scatter(X1tn, X2tn, c='k', marker='x', s=50, label='Dane')
ax.scatter(X1fn, X2fn, c='k', marker='o', s=50, label='Dane')
ax.scatter(X1tp, X2tp, c='k', marker='o', s=50, label='Dane')
ax.scatter(X1fp, X2fp, c='r', marker='x', s=100, label='Dane')
else:
ax.scatter(X1tn, X2tn, c='r', marker='x', s=50, label='Dane')
ax.scatter(X1fn, X2fn, c='g', marker='o', s=50, label='Dane')
ax.scatter(X1tp, X2tp, c='g', marker='o', s=50, label='Dane')
ax.scatter(X1fp, X2fp, c='r', marker='x', s=50, label='Dane')
else:
ax.scatter(X1n, X2n, c='r', marker='x', s=50, label='Dane')
ax.scatter(X1p, X2p, c='g', marker='o', s=50, label='Dane')
if xlabel:
ax.set_xlabel(xlabel)
if ylabel:
ax.set_ylabel(ylabel)
ax.margins(.05, .05)
return fig
# Wczytanie danych
import pandas
import numpy as np
alldata = pandas.read_csv('data-metrics.tsv', sep='\t')
data = np.matrix(alldata)
m, n_plus_1 = data.shape
n = n_plus_1 - 1
X2 = powerme(data[:, 1], data[:, 2], n)
Y2 = np.matrix(data[:, 0]).reshape(m, 1)
fig = plot_data_for_classification(X2, Y2, xlabel=r'$x_1$', ylabel=r'$x_2$')
def safeSigmoid(x, eps=0):
"""Funkcja sigmoidalna zmodyfikowana w taki sposób,
żeby wartości zawsze były odległe od asymptot o co najmniej eps
"""
y = 1.0/(1.0 + np.exp(-x))
if eps > 0:
y[y < eps] = eps
y[y > 1 - eps] = 1 - eps
return y
def h(theta, X, eps=0.0):
"""Funkcja hipotezy (regresja logistyczna)"""
return safeSigmoid(X*theta, eps)
def J(h,theta,X,y, lamb=0):
"""Funkcja kosztu dla regresji logistycznej"""
m = len(y)
f = h(theta, X, eps=10**-7)
j = -np.sum(np.multiply(y, np.log(f)) +
np.multiply(1 - y, np.log(1 - f)), axis=0)/m
if lamb > 0:
j += lamb/(2*m) * np.sum(np.power(theta[1:],2))
return j
def dJ(h,theta,X,y,lamb=0):
"""Gradient funkcji kosztu"""
g = 1.0/y.shape[0]*(X.T*(h(theta,X)-y))
if lamb > 0:
g[1:] += lamb/float(y.shape[0]) * theta[1:]
return g
def classifyBi(theta, X):
"""Funkcja predykcji - klasyfikacja dwuklasowa"""
prob = h(theta, X)
return prob
def GD(h, fJ, fdJ, theta, X, y, alpha=0.01, eps=10**-3, maxSteps=10000):
"""Metoda gradientu prostego dla regresji logistycznej"""
errorCurr = fJ(h, theta, X, y)
errors = [[errorCurr, theta]]
while True:
# oblicz nowe theta
theta = theta - alpha * fdJ(h, theta, X, y)
# raportuj poziom błędu
errorCurr, errorPrev = fJ(h, theta, X, y), errorCurr
# kryteria stopu
if abs(errorPrev - errorCurr) <= eps:
break
if len(errors) > maxSteps:
break
errors.append([errorCurr, theta])
return theta, errors
# Uruchomienie metody gradientu prostego dla regresji logistycznej
theta_start = np.matrix(np.zeros(X2.shape[1])).reshape(X2.shape[1],1)
theta, errors = GD(h, J, dJ, theta_start, X2, Y2,
alpha=0.1, eps=10**-7, maxSteps=10000)
print('theta = {}'.format(theta))
theta = [[ 1.37136167] [ 0.90128948] [ 0.54708112] [-5.9929264 ] [ 2.64435168] [-4.27978238]]
def plot_decision_boundary(fig, theta, X):
"""Wykres granicy klas"""
ax = fig.axes[0]
xx, yy = np.meshgrid(np.arange(-1.0, 1.0, 0.02),
np.arange(-1.0, 1.0, 0.02))
l = len(xx.ravel())
C = powerme(xx.reshape(l, 1), yy.reshape(l, 1), n)
z = classifyBi(theta, C).reshape(int(np.sqrt(l)), int(np.sqrt(l)))
plt.contour(xx, yy, z, levels=[0.5], lw=3);
Y_expected = Y2.astype(int)
Y_predicted = (classifyBi(theta, X2) > 0.5).astype(int)
# Przygotowanie interaktywnego wykresu
dropdown_highlight = widgets.Dropdown(options=['all', 'tp', 'fp', 'tn', 'fn'], value='all', description='highlight')
def interactive_classification(highlight):
fig = plot_data_for_classification(X2, Y2, xlabel=r'$x_1$', ylabel=r'$x_2$',
Y_predicted=Y_predicted, highlight=highlight)
plot_decision_boundary(fig, theta, X2)
widgets.interact(interactive_classification, highlight=dropdown_highlight)
/home/pawel/anaconda3/lib/python3.7/site-packages/ipykernel_launcher.py:10: UserWarning: The following kwargs were not used by contour: 'lw' # Remove the CWD from sys.path while we load stuff.
<function __main__.interactive_classification(highlight)>
Zadanie klasyfikacyjne z powyższego przykładu polega na przypisaniu punktów do jednej z dwóch kategorii: 0. czerwone krzyżyki
- zielone kółka
W tym celu zastosowano regresję logistyczną.
W rezultacie otrzymano model, który dzieli płaszczyznę na dwa obszary: 0. na zewnątrz granatowej krzywej
wewnątrz granatowej krzywej
Model przewiduje klasę 0 („czerwoną”) dla punktów znajdujący się w obszarze na zewnątrz krzywej, natomiast klasę 1 („zieloną”) dla punktów znajdujących sie w obszarze wewnąrz krzywej.
Wszysktie obserwacje możemy podzielić zatem na cztery grupy:
- true positives (TP) – prawidłowo sklasyfikowane pozytywne przykłady (zielone kółka w wewnętrznym obszarze)
- true negatives (TN) – prawidłowo sklasyfikowane negatywne przykłady (czerwone krzyżyki w zewnętrznym obszarze)
- false positives (FP) – negatywne przykłady sklasyfikowane jako pozytywne (czerwone krzyżyki w wewnętrznym obszarze)
- false negatives (FN) – pozytywne przykłady sklasyfikowane jako negatywne (zielone kółka w zewnętrznym obszarze)
Innymi słowy:
![](https://blog.aimultiple.com/wp-content/uploads/2019/07/positive-negative-true-false-matrix.png)
# Obliczmy TP, TN, FP i FN
tp = 0
tn = 0
fp = 0
fn = 0
for i in range(len(Y_expected)):
if Y_expected[i] == 1 and Y_predicted[i] == 1:
tp += 1
elif Y_expected[i] == 0 and Y_predicted[i] == 0:
tn += 1
elif Y_expected[i] == 0 and Y_predicted[i] == 1:
fp += 1
elif Y_expected[i] == 1 and Y_predicted[i] == 0:
fn += 1
print('TP =', tp)
print('TN =', tn)
print('FP =', fp)
print('FN =', fn)
TP = 5 TN = 35 FP = 3 FN = 6
Możemy teraz zdefiniować następujące metryki:
Dokładność (_accuracy)
$$ \mbox{accuracy} = \frac{\mbox{przypadki poprawnie sklasyfikowane}}{\mbox{wszystkie przypadki}} = \frac{TP + TN}{TP + TN + FP + FN} $$
Dokładność otrzymujemy przez podzielenie liczby przypadków poprawnie sklasyfikowanych przez liczbę wszystkich przypadków:
accuracy = (tp + tn) / (tp + tn + fp + fn)
print('Accuracy:', accuracy)
Accuracy: 0.8163265306122449
Uwaga: Nie zawsze dokładność będzie dobrą miarą, zwłaszcza gdy klasy są bardzo asymetryczne!
_Przykład: Wyobraźmy sobie test na koronawirusa, który zawsze zwraca wynik negatywny. Jaką przydatność będzie miał taki test w praktyce? Żadną. A jaka będzie jego dokładność? Policzmy: $$ \mbox{accuracy} , = , \frac{\mbox{szacowana liczba osób zdrowych na świecie}}{\mbox{populacja Ziemi}} , \approx , \frac{7,700,000,000 - 600,000}{7,700,000,000} , \approx , 0.99992 $$ (zaokrąglone dane z 27 marca 2020)
Powyższy wynik jest tak wysoki, ponieważ zdecydowana większość osób na świecie nie jest zakażona, więc biorąc losowego Ziemianina możemy w ciemno strzelać, że nie ma koronawirusa.
W tym przypadku duża różnica w liczności obu zbiorów (zakażeni/niezakażeni) powoduje, że _accuracy nie jest dobrą metryką.
Dlatego dysponujemy również innymi metrykami:
Precyzja (_precision)
$$ \mbox{precision} = \frac{TP}{TP + FP} $$
precision = tp / (tp + fp)
print('Precision:', precision)
Precision: 0.625
Precyzja określa, jaka część przykładów sklasyfikowanych jako pozytywne to faktycznie przykłady pozytywne.
Pokrycie (czułość, _recall)
$$ \mbox{recall} = \frac{TP}{TP + FN} $$
recall = tp / (tp + fn)
print('Recall:', recall)
Recall: 0.45454545454545453
Pokrycie mówi nam, jaka część przykładów pozytywnych została poprawnie sklasyfikowana.
_$F$-measure ($F$-score)
$$ F = \frac{2 \cdot \mbox{precision} \cdot \mbox{recall}}{\mbox{precision} + \mbox{recall}} $$
fscore = (2 * precision * recall) / (precision + recall)
print('F-score:', fscore)
F-score: 0.5263157894736842
$F$-_measure jest kompromisem między precyzją a pokryciem (a ściślej: jest średnią harmoniczną precyzji i pokrycia).
$F$-_measure jest szczególnym przypadkiem ogólniejszej miary:
_$F_\beta$-measure: $$ F_\beta = \frac{(1 + \beta) \cdot \mbox{precision} \cdot \mbox{recall}}{\beta^2 \cdot \mbox{precision} + \mbox{recall}} $$
Dla $\beta = 1$ otrzymujemy: $$ F_1 , = , \frac{(1 + 1) \cdot \mbox{precision} \cdot \mbox{recall}}{1^2 \cdot \mbox{precision} + \mbox{recall}} , = , \frac{2 \cdot \mbox{precision} \cdot \mbox{recall}}{\mbox{precision} + \mbox{recall}} , = , F $$
3.3. Obserwacje odstające
Obserwacje odstające (_outliers) – to wszelkie obserwacje posiadające nietypową wartość.
Mogą być na przykład rezultatem błędnego pomiaru albo pomyłki przy wprowadzaniu danych do bazy, ale nie tylko.
Obserwacje odstające mogą niekiedy znacząco wpłynąć na parametry modelu, dlatego ważne jest, żeby takie obserwacje odrzucić zanim przystąpi się do tworzenia modelu.
W poniższym przykładzie można zobaczyć wpływ obserwacji odstających na wynik modelowania na przykładzie danych dotyczących cen mieszkań zebranych z ogłoszeń na portalu Gratka.pl: tutaj przykładem obserwacji odstającej może być ogłoszenie, w którym podano cenę w tys. zł zamiast ceny w zł.
# Przydatne funkcje
def h_linear(Theta, x):
"""Funkcja regresji liniowej"""
return x * Theta
def linear_regression(theta):
"""Ta funkcja zwraca funkcję regresji liniowej dla danego wektora parametrów theta"""
return lambda x: h_linear(theta, x)
def cost(theta, X, y):
"""Wersja macierzowa funkcji kosztu"""
m = len(y)
J = 1.0 / (2.0 * m) * ((X * theta - y).T * (X * theta - y))
return J.item()
def gradient(theta, X, y):
"""Wersja macierzowa gradientu funkcji kosztu"""
return 1.0 / len(y) * (X.T * (X * theta - y))
def gradient_descent(fJ, fdJ, theta, X, y, alpha=0.1, eps=10**-5):
"""Algorytm gradientu prostego (wersja macierzowa)"""
current_cost = fJ(theta, X, y)
logs = [[current_cost, theta]]
while True:
theta = theta - alpha * fdJ(theta, X, y)
current_cost, prev_cost = fJ(theta, X, y), current_cost
if abs(prev_cost - current_cost) > 10**15:
print('Algorithm does not converge!')
break
if abs(prev_cost - current_cost) <= eps:
break
logs.append([current_cost, theta])
return theta, logs
def plot_data(X, y, xlabel, ylabel):
"""Wykres danych (wersja macierzowa)"""
fig = plt.figure(figsize=(16*.6, 9*.6))
ax = fig.add_subplot(111)
fig.subplots_adjust(left=0.1, right=0.9, bottom=0.1, top=0.9)
ax.scatter([X[:, 1]], [y], c='r', s=50, label='Dane')
ax.set_xlabel(xlabel)
ax.set_ylabel(ylabel)
ax.margins(.05, .05)
plt.ylim(y.min() - 1, y.max() + 1)
plt.xlim(np.min(X[:, 1]) - 1, np.max(X[:, 1]) + 1)
return fig
def plot_regression(fig, fun, theta, X):
"""Wykres krzywej regresji (wersja macierzowa)"""
ax = fig.axes[0]
x0 = np.min(X[:, 1]) - 1.0
x1 = np.max(X[:, 1]) + 1.0
L = [x0, x1]
LX = np.matrix([1, x0, 1, x1]).reshape(2, 2)
ax.plot(L, fun(theta, LX), linewidth='2',
label=(r'$y={theta0:.2}{op}{theta1:.2}x$'.format(
theta0=float(theta[0][0]),
theta1=(float(theta[1][0]) if theta[1][0] >= 0 else float(-theta[1][0])),
op='+' if theta[1][0] >= 0 else '-')))
# Wczytanie danych (mieszkania) przy pomocy biblioteki pandas
alldata = pandas.read_csv('data_flats_with_outliers.tsv', sep='\t',
names=['price', 'isNew', 'rooms', 'floor', 'location', 'sqrMetres'])
data = np.matrix(alldata[['price', 'sqrMetres']])
m, n_plus_1 = data.shape
n = n_plus_1 - 1
Xn = data[:, 0:n]
Xo = np.matrix(np.concatenate((np.ones((m, 1)), Xn), axis=1)).reshape(m, n + 1)
yo = np.matrix(data[:, -1]).reshape(m, 1)
Xo /= np.amax(Xo, axis=0)
yo /= np.amax(yo, axis=0)
fig = plot_data(Xo, yo, xlabel=u'metraż', ylabel=u'cena')
theta_start = np.matrix([0.0, 0.0]).reshape(2, 1)
theta, logs = gradient_descent(cost, gradient, theta_start, Xo, yo, alpha=0.01)
plot_regression(fig, h_linear, theta, Xo)
Na powyższym przykładzie obserwacja odstająca jawi sie jako pojedynczy punkt po prawej stronie wykresu. Widzimy, że otrzymana krzywa regresji zamiast odwzorowywać ogólny trend, próbuje „dopasować się” do tej pojedynczej obserwacji.
Dlatego taką obserwację należy usunąć ze zbioru danych (zobacz ponizej).
# Odrzućmy obserwacje odstające
alldata_no_outliers = [
(index, item) for index, item in alldata.iterrows()
if item.price > 100 and item.sqrMetres > 10]
alldata_no_outliers = alldata.loc[(alldata['price'] > 100) & (alldata['sqrMetres'] > 100)]
data = np.matrix(alldata_no_outliers[['price', 'sqrMetres']])
m, n_plus_1 = data.shape
n = n_plus_1 - 1
Xn = data[:, 0:n]
Xo = np.matrix(np.concatenate((np.ones((m, 1)), Xn), axis=1)).reshape(m, n + 1)
yo = np.matrix(data[:, -1]).reshape(m, 1)
Xo /= np.amax(Xo, axis=0)
yo /= np.amax(yo, axis=0)
fig = plot_data(Xo, yo, xlabel=u'metraż', ylabel=u'cena')
theta_start = np.matrix([0.0, 0.0]).reshape(2, 1)
theta, logs = gradient_descent(cost, gradient, theta_start, Xo, yo, alpha=0.01)
plot_regression(fig, h_linear, theta, Xo)
Na powyższym wykresie widać, że po odrzuceniu obserwacji odstających otrzymujemy dużo bardziej „wiarygodną” krzywą regresji.
3.4. Warianty metody gradientu prostego
- Batch gradient descent
- Stochastic gradient descent
- Mini-batch gradient descent
_Batch gradient descent
- Klasyczna wersja metody gradientu prostego
- Obliczamy gradient funkcji kosztu względem całego zbioru treningowego: $$ \theta := \theta - \alpha \cdot \nabla_\theta J(\theta) $$
- Dlatego może działać bardzo powoli
- Nie można dodawać nowych przykładów na bieżąco w trakcie trenowania modelu (_online learning)
_Stochastic gradient descent (SGD)
Algorytm
Powtórz określoną liczbę razy (liczba epok):
- Randomizuj dane treningowe
- Powtórz dla każdego przykładu $i = 1, 2, \ldots, m$: $$ \theta := \theta - \alpha \cdot \nabla_\theta , J ! \left( \theta, x^{(i)}, y^{(i)} \right) $$
Randomizacja danych to losowe potasowanie przykładów uczących (wraz z odpowiedziami).
SGD - zalety
- Dużo szybszy niż _batch gradient descent
- Można dodawać nowe przykłady na bieżąco w trakcie trenowania (_online learning)
SGD
- Częsta aktualizacja parametrów z dużą wariancją:
![](http://ruder.io/content/images/2016/09/sgd_fluctuation.png)
- Z jednej strony dzięki temu nie utyka w złych minimach lokalnych, ale z drugiej strony może „wyskoczyć” z dobrego minimum
_Mini-batch gradient descent
Algorytm
- Ustal rozmiar "paczki/wsadu" (_batch) $b \leq m$.
- Powtórz określoną liczbę razy (liczba epok):
- Powtórz dla każdego batcha (czyli dla $i = 1, 1 + b, 1 + 2 b, \ldots$): $$ \theta := \theta - \alpha \cdot \nabla_\theta , J \left( \theta, x^{(i : i+b)}, y^{(i : i+b)} \right) $$
_Mini-batch gradient descent
- Kompromis między _batch gradient descent i SGD
- Stabilniejsza zbieżność dzięki redukcji wariancji aktualizacji parametrów
- Szybszy niż klasyczny _batch gradient descent
- Typowa wielkość batcha: między kilka a kilkaset przykładów
- Im większy batch, tym bliżej do BGD; im mniejszy batch, tym bliżej do SGD
- BGD i SGD można traktować jako odmiany MBGD dla $b = m$ i $b = 1$
# Mini-batch gradient descent - przykładowa implementacja
def MiniBatchSGD(h, fJ, fdJ, theta, X, y,
alpha=0.001, maxEpochs=1.0, batchSize=100,
logError=True):
errorsX, errorsY = [], []
m, n = X.shape
start, end = 0, batchSize
maxSteps = (m * float(maxEpochs)) / batchSize
for i in range(int(maxSteps)):
XBatch, yBatch = X[start:end,:], y[start:end,:]
theta = theta - alpha * fdJ(h, theta, XBatch, yBatch)
if logError:
errorsX.append(float(i*batchSize)/m)
errorsY.append(fJ(h, theta, XBatch, yBatch).item())
if start + batchSize < m:
start += batchSize
else:
start = 0
end = min(start + batchSize, m)
return theta, (errorsX, errorsY)
Porównanie uśrednionych krzywych uczenia na przykładzie klasyfikacji dwuklasowej zbioru MNIST:
![](/pms/zuma/media/commit/6ddf2bc9778657d9fc8796390bcca2cb064f04bd/wyk/sgd-comparison.png)
Wady klasycznej metody gradientu prostego, czyli dlaczego potrzebujemy optymalizacji
- Trudno dobrać właściwą szybkość uczenia (_learning rate)
- Jedna ustalona wartość stałej uczenia się dla wszystkich parametrów
- Funkcja kosztu dla sieci neuronowych nie jest wypukła, więc uczenie może utknąć w złym minimum lokalnym lub punkcie siodłowym
3.5. Algorytmy optymalizacji metody gradientu
- Momentum
- Nesterov Accelerated Gradient
- Adagrad
- Adadelta
- RMSprop
- Adam
- Nadam
- AMSGrad
Momentum
- SGD źle radzi sobie w „wąwozach” funkcji kosztu
- Momentum rozwiązuje ten problem przez dodanie współczynnika $\gamma$, który można trakować jako „pęd” spadającej piłki: $$ v_t := \gamma , v_{t-1} + \alpha , \nabla_\theta J(\theta) $$ $$ \theta := \theta - v_t $$
Przyspiesony gradient Nesterova (_Nesterov Accelerated Gradient, NAG)
- Momentum czasami powoduje niekontrolowane rozpędzanie się piłki, przez co staje się „mniej sterowna”
- Nesterov do piłki posiadającej pęd dodaje „hamulec”, który spowalnia piłkę przed wzniesieniem: $$ v_t := \gamma , v_{t-1} + \alpha , \nabla_\theta J(\theta - \gamma , v_{t-1}) $$ $$ \theta := \theta - v_t $$
Adagrad
- “Adaptive gradient”
- Adagrad dostosowuje współczynnik uczenia (_learning rate) do parametrów: zmniejsza go dla cech występujących częściej, a zwiększa dla występujących rzadziej:
- Świetny do trenowania na rzadkich (_sparse) zbiorach danych
- Wada: współczynnik uczenia może czasami gwałtownie maleć
- Wyniki badań pokazują, że często starannie dobrane $\alpha$ daje lepsze wyniki na zbiorze testowym
Adadelta i RMSprop
- Warianty algorytmu Adagrad, które radzą sobie z problemem gwałtownych zmian współczynnika uczenia
Adam
- “Adaptive moment estimation”
- Łączy zalety algorytmów RMSprop i Momentum
- Można go porównać do piłki mającej ciężar i opór
- Obecnie jeden z najpopularniejszych algorytmów optymalizacji
Nadam
- “Nesterov-accelerated adaptive moment estimation”
- Łączy zalety algorytmów Adam i Nesterov Accelerated Gradient
AMSGrad
- Wariant algorytmu Adam lepiej dostosowany do zadań takich jak rozpoznawanie obiektów czy tłumaczenie maszynowe
3.6. Metody zbiorcze
- Metody zbiorcze (_ensemble methods) używają połączonych sił wielu modeli uczenia maszynowego w celu uzyskania lepszej skuteczności niż mogłaby być osiągnięta przez każdy z tych modeli z osobna.
- Na metodę zbiorczą składa się:
- dobór modeli
- sposób agregacji wyników
- Warto zastosować randomizację, czyli przetasować zbiór uczący przed trenowaniem każdego modelu.
Uśrednianie prawdopodobieństw
Przykład
Mamy 3 modele, które dla klas $c=1, 2, 3, 4, 5$ zwróciły prawdopodobieństwa:
- $M_1$: [0.10, 0.40, 0.50, 0.00, 0.00]
- $M_2$: [0.10, 0.60, 0.20, 0.00, 0.10]
- $M_3$: [0.10, 0.30, 0.40, 0.00, 0.20]
Która klasa zostanie wybrana według średnich prawdopodobieństw dla każdej klasy?
Średnie prawdopodobieństwo: [0.10, 0.43, 0.36, 0.00, 0.10]
Została wybrana klasa $c = 2$
Głosowanie klas
Przykład
Mamy 3 modele, które dla klas $c=1, 2, 3, 4, 5$ zwróciły prawdopodobieństwa:
- $M_1$: [0.10, 0.40, 0.50, 0.00, 0.00]
- $M_2$: [0.10, 0.60, 0.20, 0.00, 0.10]
- $M_3$: [0.10, 0.30, 0.40, 0.00, 0.20]
Która klasa zostanie wybrana według głosowania?
Liczba głosów: [0, 1, 2, 0, 0]
Została wybrana klasa $c = 3$
Inne metody zbiorcze
Bagging
Boostng
Stacking
https://towardsdatascience.com/ensemble-methods-bagging-boosting-and-stacking-c9214a10a205